İstanbul’da yetişen büyük velîlerden Atpazarlı Osmân Fadlı Efendi hazretleri, 1691 (h.1102) senesinde Kıbrıs‘ın Magosa şehrinde vefât etti.
Kabri Magosa’dadır.
Gençliğinde ilmi ve âlimleri öven bir şiirden etkilenip, ilim tahsîli için İstanbul’a geldi.
Zâkirzâde Abdullah Efendi’ye gitti.
Huzûruna girdi…
Onu çok sevdi.
Ve kalbinden;
“İşte hocamı buldum!” dedi.
Hocası da onu görünce;
“İşte hakîkî bir talebe” diye geçirdi içinden.
● ● ●
Bir gün ona sordular:
“Zikir nedir efendim?”
Cevâben;
“Zikir, İslâmiyete uymaktır” buyurdu.
Ve açıkladı:
“Yâni İslâmiyete tam uyan bir kimsenin her hareketi zikirdir. Eğer böyle değilse, eline tesbîh alıp, binlerce “Allah, Allah, Allah” dese de zikretmiş sayılmaz.”
● ● ●
Çok ibâdet yapardı.
Allah korkusundan ağlardı!
Öyle çok ağlardı ki;
gözyaşları iz yapmıştı yüzünde!
● ● ●
Bir gün sohbet ediyordu…
Bir ara cemaate;
“Günahları, büyük küçük diye ayırmayın. Zîrâ günâhın küçüğü de büyüktür” buyurdu.