Şeytan ve onun yardımcıları, maksatlarına erişebilmek için âlimlerin yok olmasını beklerler.
Ebû Bekr el-Esrem hazretleri büyük velî ve âlimlerdendir. 873 (H.260) târihinde vefât etti. Ahmed bin Hanbel’in talebesidir. Ondan çok meseleler nakletti. Bunları mevzularına göre yazdı. Büyüklerden bahseder, insanların istifade etmesi için nakiller yapardı. Şöyle nakletmiştir:
Abdullah ibni Mes’ûd “radıyallahü anh” buyurdu ki:
Resûlullah Efendimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” sünnet-i seniyyesine tâbi olunuz. Resûlullah Efendimizin zamânında ve onun dört halîfesi zamanlarında bulunmayıp, dinde sonradan meydana çıkarılan ve ibâdet olarak yapılan, her türlü söz, iş ve usûl olan bidatleri yapmayınız. Her bidat, dalâlet ve sapıklıktır. İbn-i Ömer “İnsanlar güzel görse bile, her bidat dalâlettir” dedi. Ebû Mûsâ “Allahü teâlânın ilim verdiği kimse, onu, insanlara öğretsin. Fakat, bilmediği şeyi söylemekten sakınsın. Yoksa, kendisini ilgilendirmeyen bir şeye karışmış olur, dinden çıkar” buyurdu. İbn-i Mesûd (radıyallahü anh) “Sizden birine, bilmediği bir şey sorulduğu zaman, bilmediğini îtiraf etsin, utanmasın” buyurdu. “Kişiye bilmediği sorulunca, Allahü teâlâ bilir demesi, ilimdendir” dedi. Rebî bin Haysem “Kişi bilmediği hâlde bu haramdır, bu menedilmiştir demekten sakınsın. O zaman Allahü teâlâ ona, yalan söyledin, buyurur” dedi. İbn-i Abbâs (radıyallahü anhüma) “Dosdoğru ol. Bidatten ve bidatçi olmaktan çok sakın” buyurdu. Şa’bî hazretleri “Bilmiyorum demek, ilmin yarısıdır” buyurmuştur.
Bir zâta yazdığı mektupta şöyle demiştir: “Allahü teâlâ bizi ve sizi her türlü tehlikeden, her çeşit şüpheden muhâfaza buyursun. Yine bize ve size, geçen büyüklerimizin ve âlimlerimizin yolunda gitmek nasip eylesin. Dâimâ Allahü teâlânın nîmetleri içerisindeyiz. Allahü teâlâdan, bu nîmetlerini daha da artırmasını, rızâsına kavuşmamız için bize yardımını dileriz. Fazla sözde fitne vardır. Sükûtta genişlik ve rahatlık vardır. Kişi ihtiyâcına göre konuşmalıdır…
Âlimin ölümü, büyük bir musîbettir. Şeytan ve onun yardımcıları, Allahü teâlânın ve Müslümanların düşmanlarıdır. Şeytan ve yardımcıları, Müslümanlar için birçok fitneler hazırlarlar. Maksatlarına erişebilmek için âlimlerin yok olmasını beklerler. Çünkü, âlim, onların bâtıl işlerine ve yardımcılarına mâni olmaktadır. Bir kısım insanlar, şöhrete yapıştılar. Kendilerinden bahsedilmeyi arzu ettiler. Hâlbuki onlardan önce de işledikleri bidatlerle şöhrete kavuşanlar oldu. Fakat, hayır yolunda, doğru yolda tâbi olmak; şer, kötü işlerde başkan olmaktan daha hayırlıdır.”