Seleme bin Dînar hazretleri, Tâbiîn’in büyük âlim ve velîlerindendir.
Medîne âlimi ve kadısı idi. Aslen Farslıdır. 140 (m. 757) senesinde vefât etti…
Bu zât, kendi nefsine hitâben;
“Ey Seleme! Kıyâmet günü bir münâdî çıkıp da; ‘Ey şu şu günahları işleyenler, ayağa kalkın!’ diye seslendiğinde, sen elbette kalkarsın!” diye söylendi.
Bir “âh!” dedi.
Ve devâm etti:
“Ey Seleme! Kıyâmet günü bir münâdî de çıkıp; ‘Şu şu günahları işleyenler kalksın!’ dediğinde, sen yine kalkarsın. Ey Seleme! O zaman hâlin nice olur, hiç düşündün mü?” der ve ağlardı!
● ● ●
Bir gün kendisine;
“Senin sermâyen nedir?” diye sordular.
Hemen ağladı!
Ve cevâbında;
“Bir tek sermâyem, Allahü teâlâya güvenip, şu insanlardan hiçbir şey beklememektir” buyurdu.
● ● ●
Bu zât şöyle anlatıyor:
Büyüklerden biri, bir kimseyi namaz kılarken rükû ve secdelerini tamâm yapmadığını gördü.
Çok üzüldü.
Ve sordu hemen:
“Sen, ne kadar zamandır böyle namaz kılıyorsun?”
O kimse de;
“Kırk senedir” deyince;
“Sen kırk senedir namaz kılmamışsın. Ölürsen, Muhammed Resûlullah’ın dîni üzere ölmezsin” buyurdu.