Mûsâ Kâzım hazretleri, Tabiîn’in yüksek âlimlerinden ve evliyânın büyüklerinden olup, seyyiddir.
Bu zât, Hârun Reşid tarafından hapsedildiği zaman; İmâm-ı âzam Ebû Hanîfe hazretlerinin iki talebesi olan Ebû Yûsüf’le Muhammed Şeybânî hazretleri, ziyâretine gitmiş, birlikte oturuyorlardı.
O ara nöbetçi geldi.
Ve hazret-i İmâma;
“Efendim! Bugünkü nöbetim bitti, yarın dönüşümde bir ihtiyâcınız varsa getireyim” diye arz etti.
Hazret-i İmâm;
“Sağol, bir ihtiyâcım yoktur” buyurdu.
Nöbetçi ayrıldı.
Hazret-i İmâm;
“Bu, yarın döneceğini zannedip, bana ihtiyâcımı soruyor, hâlbuki yarın ölecek” buyurdu.
O gece ölüm haberi geldi…
● ● ●
Bu zât, bâzı gençlere;
“Birini uçarken görseniz bile, onun fazîletine hükmetmeyin” buyurdu.
Gençler merak edip;
“Bir insanın fazîleti başka nasıl anlaşılır hocam?” diye sordular.
Cevâbında;
“Bir kimse İslâm’ın her emrine titizlikle uyuyor, farzları yapıp haramlardan kaçıyor, Ehl-i sünnet âlimlerini de seviyorsa, fazîlet sâhibidir, ona yaklaşın. Fazîlet sâhibi olmanın ölçüsü budur. Bu iki şeyde gevşeklik varsa, bu da felâketin başlangıcı demektir” buyurdu.