Osmân bin Muhammed bin Ebî Şeybe hazretleri, hadîs âlimlerindendir.
Aslen Kûfelidir.
297 (m. 910) da Bağdâd’da vefât etti.
Kendisi şöyle anlatır:
Efendimiz, bir gün Eshâb-ı kirâma buyurmuşlar ki:
Hava sıcak olduğunda, Allahü teâlâ kullarına bakar.
Yer ehlini dinler.
Gök ehlini dinler.
Ve bir kişinin;
“Bugün ne kadar da sıcak. Allah’ım! Beni Cehennemin harâretinden koru” dediğini işitir.
Merhamet eder.
Ve Cehenneme;
“Ey Cehennem! Kullarımdan biri, senin harâretinden korkup, bana yalvarıyor. Şâhit ol, ben o kulumu senin harâretinden korurum” buyurur.
Hava soğuk olduğu zaman da, Allahü teâlâ yine kullarını dinler.
Bir kimse;
“Bugün hava ne kadar da soğuk. Allah’ım! Beni Cehennemin zemherîrinden muhâfaza eyle” dediğini işitir.
Ona da çok acır.
Ve Cehenneme;
“Ey Cehennem! Kullarımdan birisi, senin zemherîrinden kurtarmamı istiyor. Şâhit ol, ben onu kurtaracağım” buyurur.
Eshap, Efendimize;
“Zemherîr nedir yâ Resûlallah?” diye sorarlar.
Efendimiz;
“Zemherîr, kâfirlerin gireceği soğuk Cehennemdir ki, ona bir an dayanılmaz” buyurur.