Abdülvâhid bin Zeyd hazretleri, meşhûr hadîs âlimi ve evliyânın büyüklerindendir.
Tebe-i tâbiîn’dendir.
Basra’da yaşadı.
805 (H. 189) senesinde vefât etti.
Çok içki içer, devâmlı “sarhoş” hâlde bulunurdu.
Bir gün yolu, Yûsüf bin Hüseyin’in vaaz meclisine uğradı.
Sohbetini dinledi.
Çok istifâde etti.
Kalbine bir hâl oldu.
Kendinden geçmiş olarak, yere yığılıverdi!
Kendine gelince bütün yaptıklarına pişmân olup tövbe etti…
● ● ●
Bir gün de bâzı gençler;
“Efendim, insana en önce lâzım olan şey nedir?” diye sordular.
Cevâben;
“Bir Müslümana her şeyden önce lâzım olan şey, îtikadını Ehl-i Sünnet âlimlerinin bildirdiğine göre düzeltmektir” buyurdu.
Sordular:
“Ondan sonra mühim olan şey nedir efendim?”
Büyük velî;
“Doğru îmandan sonra, ibâdete sıra gelir” buyurdu.
● ● ●
Bir gün de;
En mühim ibâdet nedir efendim?”
diye sordular
Cevâbında;
“Beş vakit namaz kılmaktır. Namaz, ibâdetlerin hepsini kendinde toplıyan ve insanı Allahü teâlâya en çok yaklaştıran bir ibâdettir” buyurdu.