Abdüllatif Uyan

Hasan-ı Basrî hazretleri; Habib-i Acemî hazretlerini çok sever ve bâzen meclisinde sohbet etmesini söylerdi. O da sohbet ederdi. Bâzısı merak etti… Ve Hasan-ı Basrî’ye; “Efendim, siz varken meclisinizde onun sohbet etmesini istemenizin hikmeti nedir?” diye sordular. O da cevâben; “Habib, kalbinden ihlâsla konuşup insanların kalbine yerleştirir. Onun için konuşturuyorum” buyurdu. ● ● ● Bir defa … Devamını oku

Horasanlı biri, Habîb-i Acemî hazretlerine; “Efendim, biz hacca gidiyoruz. Dönünceye kadar, şu on bin dirhemle benim için bir ev alır mısınız?” dedi. Ve parayı verdi. Hazret-i Habîb de; “Olur, alırım” dedi. O, teşekkür edip ayrıldı. Büyük velî düşündü ki: “Bu parayla fakir halkı doyurayım, o kimse için de Cennette bir köşk satın alayım!” Horasanlı geri … Devamını oku

Habîb-i Acemî hazretlerine, bir gün bir genç gelip; “Hocam, ben bir şeyi merak ediyorum” dedi. “Neyi merak ediyorsun?” “Allah beni seviyor mu?” “Sen Allah’ı seviyor musun?” “Vallâhi seviyorum hocam.” “Öyleyse O da seni seviyordur. Çünkü Allah seni sevmese, sen Onu sevemezsin.” “Hikmeti ne hocam?” “Sevgi yukarıdan gelir evlât. Baba evlâdını sevmezse, evlât onu sevemez. Hoca … Devamını oku

Bir gün Hasan-ı Basrî hazretleri, Dicle Nehri kenarında gemi bekliyordu. O sırada Habîb-i Acemî hazretleri oraya geldi. Ve sordu ona: “Ne bekliyorsun?” O da cevâben; “Gemiye bineceğim, onu bekliyorum” dedi. Hazret-i Habîb; “Gemiye ne hâcet, suda yürüyerek geç” dedi. Hasan-ı Basrî; “Biz sebeplere yapışırız. Onun için gemiyi bekleyeceğiz” buyurdu. Habîb-i Acemî; “Sen, yakîn derecesine varmamışsın” … Devamını oku

Evliyânın büyüklerinden olan Habîb-i Acemî hazretlerinin hânesinde, otuz seneden beri hizmetini gören bir “câriyesi” vardı. Bir gün onu gördü. Ve kendisine; “Ey hâtun! Hizmetçimi çağırır mısın?” dedi. O, buna şaşırdı! Hayretle baktı! Ve “Efendim, hizmetçiniz benim ve otuz senedir bu evde, sizinleyim” dedi. Hazret-i Habîb; “Kusûra bakma, zîra Allahü teâlâya olan aşkım beni sarınca her … Devamını oku

Evliyânın büyüklerinden olan Habîb-i Acemî hazretleri, 120 (m. 739) da vefât etti. insanlar Terviye günü Basra’da, Arefe günü Arafat’ta, bayram günü başka bir yerde görürlerdi. Ve şaşırırlardı. Bir sevdiği vardı. O, kendi kendine; “Habîb-i Acemî hazretleri, bu çok yüksek mertebeye acabâ ne ile ve nasıl kavuştu?” diye geçirdi kalbiden. O an bir “ses” duydu… Gâipten … Devamını oku

Habîb-i Acemî hazretleri, Fırat Nehri kıyısında bir kulübe yapıp orada kendini ibâdete vermiş ve bu sebeple evini ihmâl etmişti birkaç gün. Hanımı bir gün kendisine; “Ey Habîb! Hiç erzakımız kalmadı” dedi. O, cevap vermedi… “Ben çalışmaya gidiyorum” diyerek çıktı evden… Doğruca kulübesine geldi. Akşama kadar ibâdet etti. Akşam eve gelince; “Hanım üzülme! Zîra öyle bir … Devamını oku

Bir gün zâlim Haccac “Gidin, Hasan-ı Basrî’yi bulup bana getirin!” diye emretti adamlarına. Adamlar, Hazret-i İmâmı köşe bucak aradılar. Ama bulamadılar. Habîb-i Acemî hazretlerinin, Fırat kenarında bir kulübesi vardı. Büyük velî de oradaydı. Haccac’ın adamları Onu bulamayınca “Her yere baktık. Bakmadığımız, sâdece Habîb’in kulübesi kaldı. Olsa olsa oradadır” dediler. Ve o kulübeye geldiler. Hazret-i Habîb; … Devamını oku

Evliyânın büyüklerinden olan Habîb-i Acemî hazretlerine, bir gün bir kimse geldi ve; “Benim, senden yüz dirhem alacağım var” dedi. Ve istedi bu parayı. Büyük zât; “Hiç hâtırlayamadım. Yarın gel de bir çâresine bakalım” buyurdu. Adam da gitti. O, gece kalktı. İki rekât namaz kılıp; “Yâ İlâhî!.. Bu kimse doğru diyorsa bu borcu ödemem için bana … Devamını oku

Evliyânın büyüklerinden olan Habîb-i Acemî hazretlerinin bir kulübesi vardı ki, orada gece gündüz ibâdet ederdi. Bir gece elbisesinin söküğünü dikiyordu. Nasıl olduysa iğnesini düşürdü elinden. O anda “gün gibi” aydınlandı kulübe. İğneyi kolayca görüp aldı. Ama çok utanmıştı! Yüzünü ellerliyle kapatarak; “Affet yâ Rabbî! Ben buna lâyık değilim” dedi. Çok duygulandı. Rabbinden utandı. Ve ağladı … Devamını oku

Habîb-i Acemî hazretleri aslen İranlı olup, 738’de vefât etti. Gençliğinde, çok zengin olup, parasını fâizle verirdi insanlara. Bir gün eve geldi. Ve sofraya oturdu. O ara kapıya bir fakir gelip “Allah rızâsı için yiyecek bir şeyler verin” diye yalvardı. Genç Habîb; “Yemek yok!” deyip kapattı kapıyı. Fakîr, mahzun, üzgün hâlde dönüp gitti. O, yemek için … Devamını oku

Abdullah bin Mübârek hazretlerinin talebesinden Sehl bin Abdullah vardı ki, yakışıklı bir genç olup, çok takvâ sâhibiydi… Bir sabah derse geldiğinde; “Artık sizin dersinize gelmeyeceğim” dedi hocasına. Büyük velî; “Niçin?” diye sorunca; “Buraya gelirken, kapı önünde çok ayıp bir hâdise vukû buldu” dedi. Mübârek sordu ki: “Nasıl bir hâdise evlâdım?” O, sıkılarak; “Tam kapıya yaklaşmıştım … Devamını oku

Abdullah bin Mübârek hazretlerinin derslerine, günahkâr ve kötü huylu bir kimse de geliyordu. Fakat bir aralık gelmez oldu. Abdullah bin Mübârek hazretleri çok üzüldü onun derslere gelmeyişine! Yakınları; “Efendim, o kötü huylu biriydi, niye üzülüyorsunuz?” dediler. Büyük velî; “O zavallı bizden ayrıldı, ama ‘kötü huyları’ ondan ayrılmadı. Hâlbuki yanımızda az daha kalsaydı ‘kötü huyları’nı burada … Devamını oku