Mesruk bin el Celâ hazretleri, Tâbiînden meşhûr fıkıh ve hadîs âlimidir.
O şöyle anlatıyor:
Büyüklerden biri, gençliğinde anne babasına; “Beni Allahü teâlâya hibe edin. Gidip Onun dînini öğrenip döneyim!” dedi.
Onlar da memnun olup;
“Var git, ilim öğren!” dediler.
O gün sabah çıktı evden…
Gece vakti dönüp çaldı kapıyı…
Babası seslendi içerden:
“Kimsiniz?”
Çocuk dedi ki:
“Benim, oğlunuz.”
Babası;
“Ben, oğlumu Allah yoluna hibe etmiştim, geri almam!” dedi.
Ve açmadı kapıyı.
O da geri dönüp gitti.
Ve bütün ilimleri öğrenip, büyük bir âlim olarak geri döndü…
● ● ●
Bir gün bâzı gençler geldi.
Ve bu büyük velîye;
“Efendim, insanlığa hizmet düşüncesi ile çalışarak faydalı bilgiler ve eserler bırakmış olanlar, bu hizmetlerinin faydasını görürler mi?” diye sordular.
Büyük velî dinledi.
Ve cevap verip;
“Evet, böyle kimseler başka dînden olsalar bile, ömürlerinin sonlarında Hak teâlânın hidâyetine kavuşmaları kuvvetle umulur. Eskiden Müslümanlar, böyle insanlar için ‘gizli din tutar’ derlerdi” buyurdu.