Hammad bin Seleme hazretleri, Tebe-i tâbiînin büyüklerinden olup, hicrî 167 (m. 783) senesinde câmide namaz kılarken vefât etti.
Kendisi anlatır:
Allahü teâlâ Cennet ehlinden bir kimseyi çağırıp;
“Yerin nasıldır?” diye sorar.
O kimse;
“Çok iyidir yâ Rabbî! Çok büyük nîmetler içindeyim” diye arz eder.
Allahü teâlâ;
“Benden bir isteğin var mı?” diye sorar.
O kimse;
“Dünyâya geri dönüp, senin rızân için şehit olmak istiyorum. Zîrâ şehitlerin yüksek derecelerini görüyor, onlara imreniyorum” diye arz eder.
● ● ●
Rabbimiz bu defa Cehennemden bir kimseyi çağırıp;
“Ey kulum, yerin nasıldır?” diye sorar.
O kimse;
“Çok fenâdır yâ Rabbî, şiddetli azap içindeyim” diye arz eder.
Allahü teâlâ;
“Dünyâdayken yeryüzünün tamâmı senin için ‘altın’ olsaydı, o altınları ne yapardın?” diye sorar.
O kimse;
“O altınların tamâmını verip de, bu elîm azaptan kurtulmayı isterdim” diye arz eder.
Hak teâlâ;
“Yalan söylüyorsun. Çünkü dünyâda iken bu azaptan korunman için senden az şey istedim, vermedin. Onun için, sen bu azapta kal” buyurur.