Basra’da vefât eden Süfyân-ı Sevrî hazretleri, bir gün âniden hastalandı. Bir “doktor” getirdiler. Ancak Hristiyandı. Bu zâtın ismini duymuş, evliyâdan bir kimse olduğunu öğrenmişti. “Tıp ilmi” üzerinde konuştular. Fakat Hazret-i Süfyân, o doktora öyle ince bilgiler verdi, öyle detaylar söyledi ki, ağzı açık dinledi. Bunları bilmiyordu. Ve hiç duymamıştı. “Bu kadar ince bilgileri nasıl biliyor?” diye … Devamını oku
Basra’da yaşayan Süfyân-ı Sevrî hazretlerine, bir gün; “Efendim, Peygamber Efendimiz, meâlen (Çok et yenen hâneden, Rabbimiz nefret eder) buyurmuş. Burada kastedilen hâneden murat nedir?” diye sordular. Büyük velî; “Bu ev, içinde gıybet yapılan hânedir” buyurdu. Bir gün de dostlarına; “Kardeşlerim! İnsanlar bir meydana toplansa ve bir kimse onlara (Ey insanlar! İçinizde bugün akşama çıkacağını bilen … Devamını oku
Basra’da vefât eden Süfyân-ı Sevrî hazretleri anlatır: Müminler Cennete girdiğinde çok parlak bir “nûr” görürler. Cemâl-i ilâhînin nûru zannedip ona tâzim olarak secdeye kapanırlar. Ancak öyle değildir. Melekler, onlara; “Başınızı kaldırın! Bu nûr, Hak teâlâya âit bir nûr değildir” derler. Sorarlar ki; “Ya nedir?” Melekler “Bu nûr; bir hûrinin, sâhibinin yüzüne güldüğü vakit hâsıl olan … Devamını oku
Kûfe’de doğup Basra’da vefât eden Süfyân-ı Sevrî hazretleri; bir arkadaşıyla Mekke’ye gidiyor, yol boyunca gözyaşıyla ağlıyordu. Beytullaha vardılar. Bir genci gördüler ki, sararmış, solmuş bir hâldeydi. Yüzü, çok “nûrlu” idi. Onlar bakarken, genç adam aşk-ı ilâhîyle “Allah!” diye bağırdı. Ve yere düştü birden! Hemen yanına koştular. Ama yetişemediler. Nefes almıyordu. Vefât etmişti. Meğer gençte “Allah … Devamını oku
Kûfe’de doğup Basra’da vefât eden Süfyân-ı Sevrî hazretleri, Tebe-i tâbiîn’dendir. Hiç abdestsiz gezmez, “ölüm”den söz olunca korkusundan tâkatsiz kalırdı! Annesi, buna hâmileyken komşunun turşusunun tadına bakmıştı biraz. Hani bir lokmacık. Onu ağzına aldı. Hazret-i Süfyân, karnında ona “ağrı” vererek “îkaz” etti hemen. O anda aklı başına geldi. Komşusuna seslenip; “Hakkını helâl et” dedi. Kadın şaşırdı; … Devamını oku
Medîne’de yaşayıp orada vefât eden Safvân bin Süleym hazretleri, çok namaz kıldığından ayakları şişer, namazlarda ağladığından, seccâdesi ekseriyâ “ıslak” olurdu! Bir gün yakınları geldiler “Niçin çok ağlarsınız?” dediler. “Kıyâmette ağlamamak için” buyurdu. Sordular: “O gün ağlanacak mı efendim?” “Evet, yalnız iki kısım insan ağlamaz. Bunlar; Allah korkusuyla haramdan sakınanlar ve Allah korkusuyla gözyaşı dökenlerdir!” buyurdu. … Devamını oku
Medîne’de yaşayıp orada vefât eden Safvân bin Süleym hazretlerini, zamânın halîfesi iyi tanır ve çok severdi bu zâtı. Bir gün onun bulunduğu şehre gelmişti. Vâliyle şehri gezerken bir mescitte birini bu zâta benzetti. Ve vâliye sordu: “Şu direğin yanındaki kimdir?” “Ona Safvân bin Süleym derler.” Tahmininde yanılmamıştı. Hizmetçiye bir kese “altın” verip “Bunu, şu direğin yanında oturan zâta götür ver” dedi. … Devamını oku
Basra’da yetişen fıkıh ve hadîs âlimlerinden Sâlih bin Beşîr hazretleri, Tâbiîn’dendir. O devrin halîfesi Mansur, bu zâta; “Bana bir nasîhat edin de saltanat işlerini ona göre yapayım” diye ricâ etti. Büyük zât; “Ey halîfe! Sana tavsiyem şudur ki, Allah’ın kullarına merhametli ol. Ahlâkını Resûlullahın ahlâkıyla süsle. Her işinde Allah’tan kork. Adâleti elinden bırakma” dedi. Ve ardından; “Ey halîfe! Milletine … Devamını oku
Mekke’de yetişen âlimlerden Müslim bin Yesar hazretleri, bir gün sevdiği kimselere; “Kardeşlerim! Büyük olsun, küçük olsun, her günahtan kaçının. Zîra Rabbimizin gadabı, günahlar içinde gizlidir ve bilemeyiz ki, hangisindedir?” buyurdu. Ve ilâve etti: “Rabbimizin rızâsı da sevaplar içinde gizlidir. Bunun için her hayırlı işi yapmalı ki, Rabbimizin rızâsını kazanabilelim.” ● ● ● Bu zât vefât edince; bir sevdiği … Devamını oku
Mekke’de yetişen velîlerden Müslim bin Yesar hazretleri bir sohbetinde “Kâbe’yi ilk görünce yapılan duâ kabul olur” buyurdu. Hikmetini sordular. “Çünkü Kâbe-i şerîf çok kıymetli bir yerdir. Ama müminin kalbi daha kıymetlidir. Zîra Kâbe, kul yapısıdır. Kalp ise Allah’ın kudretiyle var olmuştur. Onun için bir mümini görünce yapılan duâ kabul olur” buyurdu. Sordular: “Nasıl duâ edelim efendim?” Buyurdu ki: “En … Devamını oku
Mekke’de yaşıyan Müslim bin Yesar hazretleri, Tâbiîn-i izâmdan olup çok ibâdet yapardı. Kalbini “Allah sevgisi” sarmış, “kul” olmanın tadına varmıştı. Namazı öyle güzel kılardı ki, görenler hayran olur, ibret alırlardı bu büyük velîden. Namaza durduğunda her şeyi unuturdu. Sanki bu dünyâdan çıkardı. Her şeyden habersiz olurdu. ● ● ● Bir gün Basra’da bir câmiye girdi. Ve namaza durdu. Birden “zelzele” oldu. Ve bir … Devamını oku
Basra’da yaşayan Muhammed bin Vâsi’ hazretleri, bir gün sohbetinde “Kardeşlerim! Bu dünyâ, küçük ve dardır. Bunun için burada, sıkıntı, keder vardır. Dünyâ işleri için sıkılan kimsenin gönlü, dünyâya dönük demektir” buyurdu. Ve ilâve etti: “Gönlünü âhirete çeviren, rahat eder. Çünkü ona giden yol, çok geniş ve sonsuzdur.” Sonra sordu onlara: “Kavgalar, ekseri dar yerlerde olur, öyle değil mi?” “Evet … Devamını oku
“Âhirette bunu sana sormazlar!” Basra’da yaşayan Muhammed bin Vâsi’ hazretleri, Tâbiîn’in büyüklerindendir. Dünyâya zerre kadar îtibâr etmez, insanlar, nasîhatlerinden çok istifâde ederlerdi. Bir gün biri geldi. Bu büyük velîye; “Efendim, bana ‘kazâ ve kaderi’ anlatır mısınız” dedi. Cevâben mezarlığı gösterdi ona. Ama o, anlamadı. Bu defâ da ona; “Bu konu, geniş ilim ister. Kabirdekiler şimdi bununla hiç meşgul … Devamını oku