Musul’da yaşayıp orada vefât eden Adiyy bin Müsâfir hazretlerini sevenlerden biri anlatıyor: Bir yolculuk esnâsında yolum bir dağ başına uğradı. Gece dağda konakladım. Az sonra “vahşî hayvanlar” geldi ve yanımda oturdular. Bana dokunmadılar. Çok hayret ettim! Kendi kendime; “Yoksa Adiyy bin Müsâfir hazretleri mi var yakınlarda?” diye düşündüm gayr-i ihtiyârî. Zîra bu hâl, o zâta … Devamını oku
Musul’da yaşayıp orada vefât eden Adiyy bin Müsâfir hazretlerinin huzûruna bir Müslüman geldi. Ve kendisine; “Efendim, bana gâipten bir şey gösterir misiniz” diye ricâ etti. Büyük velî; “Peki” dedi. Ve ardından; “Gözlerini aç kapat!” buyurdu. O kimse kapattı gözlerini. Açtığında “melekler âlemi”ni görüyordu. Hattâ iki omuzundaki “kirâmen kâtibîn” meleklerini, amel defterini ve o defterde kaydedilmiş olan günahlarını satır satır görüyordu artık. Üç … Devamını oku
Musul’da yaşayıp orada vefât eden Adiyy bin Müsâfir hazretlerinin huzûruna bir sevdiği geldi. Ve kendisine; “Efendim, bugün uzun bir yolculuğa çıkacağım, duânızı almaya geldim” diye arz etti. O zât da ona; “Selâmetle git. Yolda önüne vahşî hayvanlar çıkarsa, (Ey hayvanlar! Adiyy bin Müsâfir’in emriyle önümden çekilin) diye seslen. Eğer denizde yolculuk yaptığında deniz kabarırsa, (Ey … Devamını oku
Musul’da yaşayıp orada vefât eden Adiyy bin Müsâfir hazretleri, bir gün hizmetçisine; “Filânca adaya git. Orada bir mescit göreceksin. İçerideki kimseye benden selâm söyle ve (Sen kendi işine bak, kimseye karışma!) diye söyle” dedi. Ve buyurdu ki: “Gözünü kapat ve aç!” Hizmetçi gözünü kapayıp açınca, bir anda o adada buldu kendisini. Mescidi görüp girdi içeri. … Devamını oku
Musul’da yaşayıp orada vefât eden Adiyy bin Müsâfir hazretleri, Osmân ibni Affan hazretlerinin evlâdından bir büyük velîdir. Kerâmetleri çoktur. Ona “vahşî hayvanlar” bile dokunmazdı. Duâsıyla sükûnet bulur, durulurdu denizdeki korkunç dalgalar! ● ● ● Bir gün hizmetçisine; “Bir isteğin varsa, sana yardım edeyim” buyurdu. Hizmetçi de; “Efendim, Kur’ân-ı kerîmi ezberlemek istiyorum, ama hâfızam çok zayıf olduğu … Devamını oku
Anadolu velîlerinden Abdürrahîm Tırsî hazretleri; Sultân İkinci Bâyezid Hân’la ailece görüşürlerdi. Bir gün Sultânın hanımı, bu zâtın muhterem hanımına “Ne olur, Efendi’ye söyle de, Bâyezid’den sonra oğlum Korkut’un pâdişah olması için duâ buyursun” dedi. Hacı Hanım; “Olur, söylerim” dedi. Ve o akşam, arz etti bunu beyine. Ancak bir cevap alamadı. Daha sonra yine hâtırlatmışsa da, her … Devamını oku
(Dünden devam) Anadolu velîlerinden Abdürrahîm Tırsî hazretlerinin hocası Eşrefoğlu Rûmî hazretleri, çağırdı bir gün onu. “Abdürrahîm!” “Emredin hocam.” “Sen bu gece yaylaya git, geceyi orada geçir.” “Başüstüne” dedi. Ve gitti yaylaya. Bir gün evvel sepetinden “elma” alan zât (Hızır aleyhisselâm) oradaydı. Hemen yapıştı ellerine. Ve yalvardı: “Bana duâ edin efendim.” Hızır aleyhisselâm; “Ey Abdürrahîm, hizmetinde … Devamını oku
Anadolu velîlerinden Abdürrahîm Tırsî hazretlerinin bir arzusu vardı gençliğinde. Hızır aleyhisselâmı görmek… “Onu bir görebilsem” diye sızlanır dururdu. Hocası, Eşrefzâde Rûmî hazretleriydi. Biliyordu onun bu arzusunu. Bir gün çağırdı onu: “Abdürrahîm!” “Buyurun hocam.” “Pazara git de, biraz elma al bize!” “Başüstüne” dedi. Sepetini aldı. Ve düştü yola. Elmayı alıp dönüyordu ki, yanına bir derviş gelip … Devamını oku
Horasan velîlerinden Abdürrahîm İstahrî hazretleri bir ramazanda Abadan’a gitmişti. Onu gören herkes, iftar için yemek getirdiler kendisine. Ancak sabah oldu. O yemeklerin hiçbirine el sürmediğini gördü insanlar. Bu hâli görünce; “Bu zât, bir Allah adamı” dediler birbirlerine. O da bunu anladı. Terk etti Abadan’ı. Sehl-i Tüsterî hazretlerinin memleketine gitti ve bu büyük velînin sohbetine katıldı. Sehl-i Tüsterî ona; … Devamını oku
Horasan’da yaşıyan Abdürrahîm İstahrî hazretleri, üstün bir velîydi. İlim öğrenmek için çok çalıştı. Kalbi, hüzünle doluydu. Halka neşeli görünürdü. Bâzen av elbiselerini giyip “tek başına” avlanmaya giderdi dağlara. Ama niyeti “av” değildi. Kendini böyle gizliyordu. Bir gün av köpeğini alıp ava çıktı yine. Bir kişi de onu tâkip ediyordu. Dağ eteğine varınca köpeğini salıp kendini … Devamını oku
Hindistan Evliyâsından Abdülvâhid-i Lâhorî hazretleri zamânında adamın biri, bir gece hırsızlığa çıktı. Rastgele bir eve girdi. Ancak bu ev, bu büyük velîye âitti. Bakındı etrâfa. Bir “hırka” gördü. Bu zâtın hırkasıydı. Hemen aldı onu. Zâten başka da bir şey bulamamıştı alacak. Kendi kendine “Fakîr bir eve gelmişim” dedi. Ve çıkmak için kapıya yöneldi. Ancak kapı … Devamını oku
Şirvan’da doğan Abdülmecid Şirvânî hazretleri; Tokat’ta mütevâzı bir hayat sürer, insanları irşâd ederdi. Bir gün bu şehre makam sâhibi biri gelir. İnsanlar, ziyâretine gidip “Hoş geldiniz” derler. Ancak adam kibirlidir. Asık suratla sorar ki; “Bu şehrin ahâlisi bu kadar mı?” “Evet” derler. “Başka kimse yok mudur?” “Takvâ sâhibi bir zât var ki, pek dışarı çıkmaz, … Devamını oku
Irak’ta yetişen Abdülkâhir Sühreverdî hazretlerinin bir sevdiği şöyle anlatıyor: Bir gün Abdülkâhir Sühreverdî hazretleriyle çarşıda dolaşıyorduk. Bir kasap dükkânının önünden geçiyorduk. O, birden durdu. Ben de durdum. Bana, dükkândaki bir eti göstererek “Şu et bana (ben leşim) diyor” buyurdu. Kasap da duydu bunu. Ve üzüntüden bayıldı! Ayılınca, bize; “Evet, o et gerçekten leşti’ dedi. Yâni … Devamını oku