Abbâs adında bir sahâbî anlatıyor: İslâmiyetin yeni teblîğ edildiği günlerdi… Bir ağacın yanından geçiyordum ki, o yönden bana seslenen “bir ses” duydum… Ve kulak verdim… “Yâ Abbâs!” diyordu. Etrâfıma baktım… Kimsecikler yoktu… Yoluma devam ettim… Aynı ses yine yankılandı: “Dur yâ Abbâs!” Durdum. Ses ağaçtan geliyordu… … Devamını oku
Seyyid Ebül Vefâ hazretlerini sevmeyen fitneciler zamânın sultânına; “Sultânım! En güvendiğiniz kimseler bile sizden ayrılıp o zâtın hizmetine giriyor” dediler. Sultânın kafası karıştı. Âlimleri çağırıp sordu: “Ebül Vefâ’yı ne yapalım?” Âlimler; “İmtihan edelim. En güç dînî meseleleri soralım. Cevaplayamazsa işini bitirelim” dediler. Sultân emretti: “Tamam, gidip bunu haber verin kendisine!” … Devamını oku
Konya’da dünyâya gelen Seyyid Ebül Vefâ hazretlerinin büyüklüğüne, zamânın Sultânı inanmıyordu. Onu imtihana kalkıştı. Baş vezîre emretti: “Bir kabın içine bir ‘yılan yavrusu’ koyup götür Ebül Vefâ’ya. Bakalım içindekini bilecek mi?” Baş vezîr geldi bu velîye. Ve kabı koydu önüne. Büyük zât gözlerini kapayıp; “Dünyânın her yerini taradım. Sâdece bir ‘yılan yavrusu’ yoktu yerinde. … Devamını oku
Seyyid Ebül Vefâ hazretlerinin bir hohbetinde cemaat fevkalâde etkilenmiş, mest olmuştu. Sultân, tebdîl-i kıyâfetle gelip bütün cemaati nûra gark olmuş hâlde görünce şaşırdı! Saraya geldi. Vezîrine “Bir kabın içine bir miktar hamur koyup Ebül Vefâ’ya götür ve ‘Sultânımızın selâmı var. Erkek ve kadınlardan bir meclis kurmanı istiyor’ de!” diye emretti. Vezîr denileni yaptı. … Devamını oku
Seyyid Ebül Vefâ hazretlerini çekemeyenler, hükümdâra gidip; “Sultânım! Bu kişiye tâbi olan binlerce insan var. Onlara, ‘sultânlık benim hakkım’ diyormuş” diyerek şikâyet ettiler. Sultân sinirlendi! Ve emretti bir adamına; “Onu huzûruma getir!” Ebül Vefâ hazretleri, o gelenle Bağdat’a doğru yola çıktı… Kendisine “on bin kişi” refâkat ediyordu. Deniz kıyısına geldiler. … Devamını oku
Seyyid Ebül Vefâ hazretlerinin kabr-i şerîfi İstanbul’un Vefâ semtindedir. Bu zât, Buhâra’ya gidip zâhirî ilimleri tahsil ederek geri döndüğünde hocası Şenbekî hazretleri çok iltifat etti kendisine. Ancak bu iltifâtı fazla buldu insanlar. Şenbekî hazretleri; onların da anlamaları için bir ziyâfet tertip edip, herkesi buna dâvet etti. Bir maksadı vardı. Ebül Vefâ hazretlerinin … Devamını oku
Konya’da dünyâya gelen Seyyid Ebül Vefâ hazretleri, Buhâra’da tahsîlini bitirip geri dönüyordu. Arkadaşları dedi ki; “Bize ziyâfet vermelisin.” “Niçin?” “Çünkü tahsîlini mükemmel yapıp bitirdin. Bunun şerefine bizi memnun etmen lâzım.” Cevap verdi ki: “Memnûniyetle ama biliyorsunuz ben fakîrim. Size ziyâfet verecek kadar param yok.” Arkadaşları diretti: “Biz anlamayız, ne yapıp … Devamını oku
Konya’da dünyâya gelen Seyyid Ebül Vefâ hazretleri, bir gün, hocası Şenbekî hazretleriyle, üç gün üç gece sohbet ettiler. Dördüncü gün oldu… Hocası onu çağırıp; “Ey Ebül Vefâ!.. Velîlerin ruhları her sene bir defâ, falan yerdeki sahrâda hazır olur. Peygamber Efendimiz de o mecliste bulunur” buyurdu. Ve sordu: “Ne dersin, biz de o mecliste … Devamını oku
Konya’da dünyâya gelen Seyyid Ebül Vefâ hazretleri henüz sekiz on yaşlarındayken tenhâlarda ibâdet ederdi Rabbine. O vakit bir âlim vardı. “Şenbekî hazretleri.” Bu çocuğun üstün hasletlerini duydu ve arayıp ormanlık bir bölgede ibâdet ederken buldu kendisini. Yanında aslan vardı. Bir köpekle oynuyordu. Arkasından yaklaşıp selâm verdi… O, yüzünü dönmeden cevap … Devamını oku
Konya’da dünyâya gelen Seyyid Ebül Vefâ hazretleri henüz iki aylıkken ramazan ayı başlamıştı. Gündüzleri süt emmezdi annesinden. Aradan yıllar geçti… Yürümeye başladı. Bir gün annesiyle birlikte sefere çıktılar. Bir bostanın yanından geçiyorlardı ki, “Anneciğim! Burayı tanıdın mı?” diye sordu. “Tanımadım” dedi. O şöyle hâtırlattı: “Hani siz bir seferde yorulup bir bostanın … Devamını oku
Konya’da dünyâya gelen Seyyid Ebül Vefâ hazretlerinin kabr-i şerîfi İstanbul’un Vefâ semtindedir. Büyük evliyâdandır. “Tâc-ül ârifîn” denilir. Babası da o zamânın velîlerindendi. Ölüm hastası idi. Hanımını çağırıp; “Ey hanım! Öyle zannediyorum ki, vefâtım yakınlaştı, benden sonra bir çocuk dünyâya getirirsin. Bu çocuk büyüyünce büyük evliyâ olur… Doğmadan önce kerâmetleri görülür. Onun … Devamını oku
Bağdat evliyâsından Ebû Bekr-i Şiblî hazretlerinin huzûruna bir gün bir kimse geldi. Ve arz etti ki: “Efendim sıkıntıdayım. “Hayrola nedir sıkıntın?” “Geçim derdine düştüm. Zîra aile efrâdımız kalabalık, ne yapacağımı şaşırmış hâldeyim” dedi. Buyurdu ki: “Çâresi kolay.” Adam sevindi; “Nasıl kolay efendim?” “Şöyle ki; Evine döndüğünde dikkat et, … Devamını oku
Bağdat evliyâsından Ebû Bekr-i Şiblî hazretleri, nefsinin bir tek arzusunu yapmaz, “yaşayan ölü” gibi bulunurdu bu hayatta. Bir gün yeni elbise giydi. Ve evden çıktı. Birazcık dolaştı. İnsanlara baktı. Gördü ki; kimin üstünde “kıymetli elbise” varsa herkes onlara kıymet veriyor, eski elbiseli olanları adamdan saymıyorlar. Bu hâle çok üzüldü! Oradan … Devamını oku