Büyük velî Alaaddîn-i Attâr hazretleri bir gün talebesiyle sohbet ediyordu… Bir ara sohbeti kesip; “Siz mi beni buldunuz, yoksa ben mi sizi?” diye sordu. Talebeler; “Biz fakîrler sizi bulduk efendim” dediler. O zaman; “Peki, bulun beni öyleyse!” buyurdu. Ve bir anda kayboldu gözden… Hatâ ettiklerini anladılar… Büyük “pişmânlık” içinde; “Hatâ … Devamını oku
Evliyânın büyüklerinden Alaaddîn-i Attâr hazretleri anlatıyor: Hocam Behâeddîn-i Buhârî, beni talebeliğe kabul edince; onu o kadar sevdim ve öyle bağlandım ki, bir an bile ayrılmak istemiyordum yanından. Zîra onun yanında geçirdiğim az bir zaman, onsuz geçen yıllardan daha kıymetliydi benim için. Birine bir teveccüh etseydi, tasavvufun en yüksek derecesine yükseltirdi bir anda. Bir gün beraberdik … Devamını oku
Alaaddîn-i Attâr hazretlerinin babası, çok “zengin” biriydi Buhâra’da. Öldüğünde çok mal ve para bırakmıştı. Ama Alaaddîn, hiçbir şey almadı o mallardan. Gidip Behâeddîn-i Buhârî hazretlerine talebe oldu. Ne yorganı vardı odacığında, ne de yatağı. O, bütün dikkatini derslerine vermişti. Hocası, onun kalbindeki cevheri gördü. Ve hanımına; “Kızımız büluğa erince, haber ver” buyurdu. Haber alınca Alâeddîn’in odasına … Devamını oku
Büyük velî Behâeddîn-i Buhârî hazretleri, talebesi içinden en fazla Alâeddîn-i Attâr‘ı seviyordu. Diğerleri bunu merak ediyor “Hocamız, onu niçin bizden çok seviyor?” diyorlardı içlerinden. Bir gün hep birlikte bir nehir kenarına gittiler. Büyük velî sohbete başladı. Bir ara Alâeddîn’e dönüp; “Alaaddîn kalk!” diye seslendi. O, bu emirle fırlayıp kalktı. Bütün talebeler dikkat kesilmişti. Acabâ … Devamını oku
Buhara’da yetişen Alâüddîn-i Attâr hazretleri, büyük bir velîydi. 1400 senesinde Buhârâ’nın Cağanyân nâhiyesinde vefât etti. Çok zengin, soylu bir aileye sâhipti. Gençken Behâeddîn-i Buhârî hazretlerinin huzûruna edeple girerek “Efendim, beni de talebeliğe kabul eder misiniz!” diye ricâ etti. O mübarek zat da buyurdu ki: “Kabul ederiz, ama bir şartla. Bir sepet elma alıp, bu elmaları … Devamını oku
Hâce Nizâmeddîn hazretleri, bir gün şunu anlattı sevdiklerine: Fakîr bir adam oltayla balık tutarken pâdişah bunu görüp; “Oltana ilk takılan şey ne olursa, sana onun ağırlığınca altın vereceğim” dedi. Oltaya bir şey takıldı. Ortası delik bir kemik. Hükümdâr; “Şansın bu kadarmış” dedi. Ve o garibi alıp saraya gitti. Adamlarına; “Bu balıkçıya, şu kemiğin ağırlığınca altın verin!” diye emretti. Memurlar o kemiği alıp … Devamını oku
Çok fakîr biri, Hâce Nizâmeddîn hazretlerinin cömertliğini duyup huzûruna geldi bir gün. Ve arz etti hâlini. Ancak bu velînin, o an için, bir çift eski ayakkabıdan başka yoktu bir dünyâlığı. O “eski ayakkabı”yı verdi ona. Ama az buldu fakîr bu ihsânı. Kendi kendine; “Böyle cömert kimseden, bu da çok az” diyordu. … Devamını oku
Hindistan’da yetişen velîlerden Emîr Hüsrev Dehlevî hazretleri çocukken, babası elinden tutup, büyük velîlerden Hâce Nizâmeddîn hazretlerine götürdü bir gün. Tam dergâh önüne gelince “Babacığım, siz girin” dedi. Ve yanık çocuk sesiyle şu beyitleri okudu kapı önünde; Âşık Hüsrev, kapınızdadır. İçeri girmeye izin var mıdır? İzniniz olursa, girer içeri. Yoksa ağlayarak dönecek geri. … Devamını oku
Büyük velî Kutbüddîn Bahtiyâr Kâkî hazretleri, ömrünün son “yirmi beş” yılında, rahatça yatıp uyumadı yatağında. Âşıkları, kendisini görmeye gelseydi; “Allah’tan çok korkunuz! Resûlünü de çok sevip Ona tâbi olunuz. Zîra bütün saadetlerin başı, o Resûle uymaktır” buyururdu. Onlara böyle derdi. Tekrar aşk-ı ilâhîyle kalbini dağlardı! Sonra, bu sevgiyle geçerdi kendinden. Bu iki sevgiyle yanıp … Devamını oku
Kutbüddîn Bahtiyâr Kâkî hazretleri bir gün şunu anlattı sevdiklerine; Gâyet fakîr bir kimsenin acele beş yüz dirhem paraya ihtiyâcı olmuştu. Ama kimden istesin? El açıp yalvardı Allaha. Gece yatınca Resûlullah Efendimizi gördü rüyâda. Resûl-i ekrem ona “Nişâbur’da Ebül Hasan adında zengin bir kimse var. Ona benden selâm söyle. İstediğin parayı versin. Rüyâna inanmazsa, ‘Her gece … Devamını oku
Büyük velî Kutbüddîn Bahtiyâr Kâkî hazretlerine, birisi bir hediye getirip arz etmişti. Ancak o reddedip; “Alamam” buyurdu. Isrâr ettiyse de; “Hayır, ısrâr etme” buyurdu. Adam çok şaşırdı! “Niçin almıyorsunuz?” diye sordu. Büyük zât; “Bizim büyüklerimiz; kimseden bir menfaat kabul etmediler ki, ben de alayım. Eğer kabul edersem, yarın mahşer gününde büyüklerimizin önünde mahcup … Devamını oku
Bir gün, saray nâzırı, Kutbüddîn Bahtiyâr Kâkî hazretlerinin huzûruna gelerek; “Efendim! Falan falan köylerin bütün gelirlerini, izninizle size bağlamak istiyoruz. Siz de talebenize sarf edersiniz” dedi. Ancak kabul etmedi bu teklîfi büyük velî. Nâzır şaşırdı! Çok da merak etti. Ve sordu hemen: “Bağışlayın hocam, neden istemiyorsunuz acabâ?” “İhtiyâcım yok da ondan.” “Olur … Devamını oku
Kutbüddîn-i Bahtiyâr Kâkî hazretleri, fakîrâne bir hayat yaşardı. Hâlbuki Sultân bile emrini bekliyor, “Bir işâret buyurun, kâfi” diyordu. Buna rağmen kimseden bir şey istemezdi. Mübârek hanımı, bakkaldan borç olarak bir şeyler almak istediğinde; bakkalın hanımı onu üzecek şeyler söylemişti. Akşam eve geldiğinde beyine, anlattı olanları. Büyük velî; “Ey hanım! Biraz şu odaya gelir misin!” buyurdu. … Devamını oku