Bir gün büyük velî Muînüddîn-i Çeştî hazretlerine bir kimse gelip karşısında edeple durdu. Ve arz etti ki. “Efendim, Çoktandır zât-ı âlinizi görmek istiyordum. Çok şükür, bugün sizi görmekle şereflendim” dedi. Ama büyük velî, hiç iltifat etmedi bu söze. Kıymet vermedi. Üstelik sertçe bakıp; “Haydi, ne için geldinse hemen yap yapacağını!” buyurdu. Adamın hâli … Devamını oku
Muînüddîn-i Çeştî hazretleri; bir gün bir dostuyla yolda yürüyorlardı ki, bir kimse hiddetle gelip, o kimsenin yakasına yapıştı! Ve şiddetli çekip; “Öde borcunu!” diyerek tehdit etti! Ancak parası yoktu adamcağızın. Mahcup oldu tabii. Muînüddîn-i Çeştî; “Biraz mühlet veremez misin?” buyurdu. Ama o, edepsizdi biraz… “Hayır veremem” dedi. Büyük velî cübbesini … Devamını oku
Muînüddîn-i Çeştî hazretleri, yanında olan müminlere; “Gidin, şu gâfil hükümdâra putperestliği bırakmasını söyleyin” buyurdu. Onlar da gidip; “Ey hükümdâr! Muînüddîn-i Çeştî hazretleri, putperestliği bırakmanızı istiyor” dediler. Ama o, aldırmadı. Küfründe inat etti. Geri dönüp durumu arz ettiler. Muînüddîn-i Çeştî gadaba geldi. Gayretine dokundu mübâreğin. O yakınlarda genç … Devamını oku
Meşhur sihirbaz Ecipal, mağlup ve ümitsiz hâlde geri döndü mecbûren. Hükümdâra gelip; “İzin ver, tek başıma gideyim!” dedi. Bir “ceylân derisi”nin üstüne oturdu. Ve havada uçarak geldi müminlerin üzerine. Muînüddîn-i Çeştî hazretlerini tehdit etti. Büyük velî sâkindi. “Sen yerde ne yaptın ki, havada ne yapacaksın?” buyurdu. Bu söz, dokundu ona. Postunun üzerinde göğe doğru … Devamını oku
Kâfirler bir cinin başkanlığında müminlere saldırmışlardı! Lâkin o cin, Muînüddîn-i Çeştî hazretlerini görüp titremeye başladı! Sonra kapandı ayağına. Ve îmânla şereflendi… Hükümdâr müşrikti. İnanamadı duyduklarına. O devirde sihirbazlıkta meşhur “Ecipal” diye biri vardı ki, hükümdârın ümîdi bu sihirbazdaydı. Hükümdâra geldi ve “Bu işi bana bırak!.. Onlar; benim sihrimin karşısında tutunamaz, giderler” dedi. … Devamını oku
Büyük velî, Muînüddîn-i Çeştî hazretleri; Ravda-i mübâreki ziyârete gittiğinde Peygamber Efendimiz mübârek kabrinden onu yanına çağırmıştı. O, bu sesi duyunca ağladı sevincinden. Ve edeple yaklaştı Ravda-i şerîfe. Efendimiz kendisine; “Yâ Muînüddîn! Hindistan’da, evlâdımdan biri küffârla savaşırken şehit düştü. Bu diyâr, kâfirlerin eline geçmeden acele oraya git! Sen varınca kâfirler mağlup olur ve o diyâr … Devamını oku
Muînüddîn-i Çeştî hazretleri seyyiddir. Evlâd-ı Resûldür yâni. Hindistan’da yaşadı. Yüz yaşında Ecmir’de vefât etti… Bu velî, nasîhat isteyen bir gence; “Evlâdım! Öleceğin vakit Azrâil aleyhisselâm rûhunu almaya gelirse kabul etme, kov gitsin!” buyurdu. Delikanlı şaşırdı; “Nasıl olur efendim, melek hiç kovulur mu?” Buyurdu ki: “Öyleyse şimdiden ölüme hazırlan!” Ardından; … Devamını oku
Büyük velî Muînüddîn-i Çeştî hazretleri bir seyahatte Beytullah’a uğradı. Kâbe-i şerîfi tavaf edip, sonra, Medîne’ye geldi. Ravda-yı şerîfte Resûl-i mücteba’yı baş gözüyle gördü. Şöyle ki; Mescid-i Nebî’ye girer girmez, Ravda-i şerîften “Gel yâ Muînüddîn!” diye bir ses işitti… Çok tatlı bir sesti. Üstelik Resûlullah’ın mübârek kabrinden geliyordu… Kendi kendine; “Rüyâ mı görüyorum?” … Devamını oku
Muînüddîn-i Çeştî hazretleri seyyiddir. Yüz yaşında Ecmir’de vefât etti… Bir gün bir talebesi; “Başarı nedir efendim?” diye sordu. Cevâbında; “Başarı; öldükten sonra işe yarayan şeydir. Yâni bir şey, âhirette işe yaramayacaksa ona başarı denmez. Asıl başarı; âhirette kendisini cehennem ateşinden koruyabilmektir” buyurdu. Ve ekledi: “Kendisini ateşte yanmaktan koruyamayan kimse, ne yaparsa yapsın, başarılı sayılmaz.” … Devamını oku
Muînüddîn-i Çeştî hazretleri seyyiddir. Evlâd-ı Resûldür yâni. Hindistan’da yaşadı. Yüz yaşına gelince, Ecmir’de vefât etti… Babası vefât edince, bir “üzüm bağı” miras kaldı kendisine. Bir gün bu bağda oturuyordu… Bir Hak âşığı geldi. O zâta hürmetinden, fırlayıp kalktı hemen. Elini öpüp gölge bir yere oturttu. En güzel üzümlerden toplayıp ikrâm etti. … Devamını oku
Şam Evliyâsından Muhammed Ebû Müslim hazretlerini bir “din adamı” çekemiyor, aleyhinde konuşuyordu. Sevenleri bir gün; “Efendim, filân hoca aleyhinizde konuşuyor” dediler. Cevâbında; “Sabredin. Onun bu düşmanlığı, dostluğa dönüşecek” buyurdu. O anda kapı çalındı. Açtığında o “hoca”yı gördüler eşikte. Hıçkırarak ağlıyordu! Büyük zât; “Gördüğünüz rüyâdan haberdarız. Murâdınız neyse, söyleyin” buyurdu. O kişi anlattı: … Devamını oku
İstanbul-Eyübsultan’da medfun bulunan büyük velî Mevlânâ Seyyid İbrâhim hazretleri bir gün; “Kardeşlerim! Kendinizi vermeye alıştırın. Çünkü bize kalacak olan, verdiğimizdir” buyurdu. Sonra şunu anlattı: Bir Kurban Bayramı günü, Resûllullah Efendimiz dışarıdan eve geldi. Âişe vâlidemize; “Kurban etini ne yaptın?” diye sordular. Cevâben; “Hepsini dağıttım, iki kürek kemiği bize kaldı” diye arz etti. Resûl-i ekrem; “Öyleyse … Devamını oku
Mevlânâ Seyyid İbrâhim Efendi, Allah adamlarındandır. 1528 senesinde vefât etti. Kabri, İstanbul Eyüp Sultân Câmii yakınındadır. Bu zâtın sevenleri olduğu gibi sevmeyenleri de vardır. Nitekim biri vardır ki, bu zâta dil uzatır. Gıybetini yapar. Ama büyük zât aldırmaz. Hattâ cevap bile vermez. Bir gün sevenleri; “Efendim şu adamı susturun” derler. Cevâbında; “Hayır! … Devamını oku