Hindistan evliyâsından ve Silsile-i aliyye denilen büyüklerden olan Abdullah-ı Dehlevî hazretlerinin talebesinden biri yolda gidiyordu ki, bir ara hocasını görür gibi oldu yanında. Hocası kendisine; “Çabuk uzaklaş buradan. Harâmiler geliyor, kâfileyi basacaklar!” buyurdu. Ve kayboldu gözden… O, bu emirle hızla uzaklaştı kâfileden. Hakîkaten soyguncular bastı kâfileyi. Bir tek o kurtulmuştu yolculardan… ● … Devamını oku
Hindistan evliyâsından ve Silsile-i aliyye denilen büyüklerden olan Abdullah-ı Dehlevî hazretleri zamânında, Delhi Câmii imâmının oğlu hastalanmıştı. Doktorlar çâre bulamadı. Çok zor durumdalardı. Babası bir gece ellerini açıp; “Yâ Rabbî! Sevdiğin bir kulunun hürmetine oğluma şifâ ihsân et” diye yalvardı. Sonra uyudu. Rüyâsında Abdullah-ı Dehlevî hazretlerini gördü kendi evlerinde. Hasta oğluna bir … Devamını oku
Hindistan evliyâsındanve Silsile-i aliyye denilen büyüklerden olan Abdullah-ı Dehlevî hazretleri, Resûlullah Efendimizi çok sever, ismini işitince kendinden geçerdi. Bir gün su istedi hizmetçisinden. Hizmetçi suyu verirken “Allah’ın Resûlünün sevgisi, nûru ve feyzi üzerinize olsun” dedi. Bu duâya çok sevindi… Kalktı ve öptü hizmetçinin alnından. Mübârek odasından bâzen çok nefis “kokular” yayılırdı. O zaman talebeleri; … Devamını oku
Hindistan evliyâsından ve Silsile-i aliyye denilen büyüklerden olan Abdullah-ı Dehlevî hazretleri, seyyiddir. Bir hâkim komşusu vardı. Ama bu zâtı sevmiyordu. Aleyhinde konuşur, gıybetini yapardı. O, bir gün bir suçtan hapse düştü! Abdullah-ı Dehlevî hazretleri bunu işitince çok üzüldü! Ve uğraşıp çıkardı onu hapishâneden. O kimse insafa geldi. Tövbe edip talebesi olmakla şereflendi… ● ● ● … Devamını oku
Hindistan evliyâsından ve Silsile-i aliyye denilen büyüklerden olan Abdullah-ı Dehlevî hazretleri, seyyiddir. 1745’te Hindistan’ın Pencab şehrinde doğdu. 1824 de Delhi’de vefât etti. Kabri Şâhcihân Câmii yakınındaki dergâhındadır. Bu zât henüz dünyâya gelmeden babası rüyâ gördü onun hakkında. Alî bin Ebî Tâlip (radıyallahü anh), ona rüyâda; “Allah, sana bir oğul verecek ki, büyüdüğünde yüksek bir … Devamını oku
Evliyânın büyüklerinden Ârif-i Rîvegerî hazretleri, 1209 de Rîvgir’de vefât etti. O yörede Abdülhâlık-ı Goncdüvânî adında çok büyük bir velî vardı. Ama onun büyüklüğünü bilmiyordu. Bir gün bu zât çarşıdan öteberi almış, evine dönüyordu ki, genç Ârif gördü. Edeple yaklaşıp; “Efendim, izin verirseniz yardım edeyim” dedi. Kabul edip, elinde olanları verdi ona. Eve gelince; “Sağol evlât! … Devamını oku
Evliyânın büyüklerinden Ebülleys-i Semerkandî hazretleri, bir gün sevdiklerine; “İbâdetlerini riyâ ile, gösteriş için yapanların hâli şu kimseye benzer ki, kesesini çakıl taşlarıyla doldurmuş. Herkes onun için ‘ne zengin adam’ der. Ama onlarla bir şey alacak olsa, kimse ona bir kuruşluk mal bile vermez” buyurdu. Ve ilâve etti: “İbâdet yapmakta da hâlis niyet yoksa, Allahü teâlâ o amellere hiç … Devamını oku
Ebülleys-i Semerkandî hazretleri 983 senesinde vefât etti. Bir gün şunu anlattı: Hak teâlâ mahşerde bu dünyâya insan sûreti verip herkesin görebileceği bir yerde bulundurur. Şöyle ki; Saçları karmakarışık, gözleri mosmor, dili dışarı sarkmış, kapkara, çirkin suratlı bir koca karı gibidir. Bir melek seslenir: “Ey insanlar! Bunu tanır mısınız?” Mahşer halkı; “Tanımıyoruz” derler. … Devamını oku
Yâkub-i Çerhî hazretleri, zâhirî ilimleri bitirip ve “icâzet” alıp tam memleketine dönecekti ki, evliyânın büyüklerinden Behâeddîn-i Buhârî hazretlerini işitti birinden. Görmeden çok sevdi kendisini. Bu sevgiyle tutuştu, yandı kalbi. Yerini öğrenip evine gitti. Huzûruna girince, o zât; “Tam dönecek zaman mı bize geliyorsunuz?” dedi. Çok mahcup oldu. Boynunu büküp; “Sizi çok seviyorum. … Devamını oku
Yâkub-i Çerhî hazretleri, zâhirî ilimleri bitirip ve “icâzet” alıp tam memleketine dönecekti ki, evliyânın büyüklerinden Behâeddîn-i Buhârî hazretlerini işitti birinden. Görmeden çok sevdi kendisini. Bu sevgiyle tutuştu, yandı kalbi. Yerini öğrenip evine gitti. Huzûruna girince, o zât; “Tam dönecek zaman mı bize geliyorsunuz?” dedi. Çok mahcup oldu. Boynunu büküp; “Sizi çok seviyorum. … Devamını oku
Büyük velî Ebül Feth-i Serahsî hazretleri; her velî gibi hocasını çok sever, her kavuştuğu şeyi “onun bereketinden” bilirdi. Bir gün bâzı dostları; “Efendim, bu yüksek mertebeye nasıl yükseldiniz?” diye sordular. Cevâben; “Hocamın sâyesinde” buyurdu. Ve şöyle anlattı: Ben bir gün, bir derenin kenarında yürüyordum. Hocam Ebül Fadl da, su üstünden bu tarafa doğru geliyordu… Bana, … Devamını oku
Büyük İslâm âlimlerinden İmâm-ı Kastalânî hazretleri, Kâhire’de doğdu. 923 (m. 1517) senesi muharremin yedisinde, Kâhire’de vefât etti. Bu zât, bir hastalığa yakalanmıştı. Çok tabiplere gitti. Bir çâre bulamadı. Nihâyet Resûlullah’ı araya koyup; “Yâ Rabbî! Habîbinin hürmetine, bana şifâ ihsân eyle” diye duâ etti. Sonra da yattı. Bir büyük zât göründü rüyâsında. Elindeki reçeteyi uzatıp; “İşte senin ilâcın! Bu reçete, Resûlullah … Devamını oku
İmâm-ı Süyûtî hazretleri, yedi yaşına gelmeden Kur’ân-ı kerîmi ezberledi. İslâm ilimlerinin hepsini öğrendi ve Şeyh-ül İslâm oldu. Bir talebesi anlatıyor: Bir gün hocam bize geldi. Oturup sohbet ettik. İkindi yaklaşınca; “Evlâdım! İkindiyi Mekke’de kılsak diyorum. Haydi kalk, beraber gidelim. Ama başkası bilmesin” buyurdu. Evimizin önüne çıktık. Bana bakıp; “Yum gözlerini!” dedi. Yumdum. … Devamını oku