Abdüllatif Uyan 
Efendimiz (aleyhisselâm) bin dört yüz mücâhitle birlikte Medîne’den çıktılar. Hudeybiye’ye geldiler. Nihâyet suları bitti. Sâdece Resûlullah Efendimizin ibriğinde bir miktar su kalmıştı. Mücâhitler üzüldü! Telâşa kapıldılar! Ama haklıydılar. Zîrâ bırakın içmeyi; abdest almak için su lâzımdı bir kere. Çâresizdiler!.. Efendimize gelip “Biz mahvolduk yâ Resûlallah!” dediler Efendimiz sordu: “Niçin … Devamını oku
Peygamber Efendimiz her hususta doğru ve emîn idi. Bunu herkes bilirdi. Müşrikler de bilirdi. Hattâ Ebû Cehil bile… Nitekim Ebû Cehil, Sevgili Peygamberimize geldi ve “Yâ Muhammed, sen aramızda doğru sözlü ve emîn bir kişisin. Yalan söylediğini hiç duymadık. Ama senin getirdiğin o kitap var ya; biz işte ona inanmıyoruz, sana değil!” demişti. … Devamını oku
Abdülmuttalip ölüm döşeğindeyken sekiz yaşındaki torununu yanına oturttu. Elini omuzuna koyup karşısında diz çökmüş edeple oturan oğullarına sordu: “Vefâtım yaklaştı, yegâne düşüncem şu yetîmdir. Onu birinize emânet etmek istiyorum; hanginiz Ona hizmet etmeyi kabul eder?” Ebû Leheb kalktı. “Ben kabul ediyorum” dedi. Abdülmuttalip “Evet, senin malın çoktur, onu aç açık bırakmazsın. Ama … Devamını oku
Vaktiyle bir şehirde sâlih bir Müslüman yaşardı. Vakitlerinin çoğunu ibâdetle geçirirdi, ama Resûlullah Efendimize “salevât” okumayı ihmâl ederdi. Bir gece rüyâ gördü. Efendimizi görmüştü. Ancak Resûl-i ekrem Efendimiz hiç iltifat etmeyip mübârek başlarını ondan çevirdiler. Adam çok üzüldü! Ağlamaya başladı! Ve gözyaşları içinde “Yâ Resûlallah, bana niçin böyle davranıyorsunuz?” diye … Devamını oku
Abdullah İbni Mes’ûd der ki: Resûlullah’ın Kureyş’e bedduâ ettiğini hiç işitmedim. Yalnız bir gün Kâbe-i şerîf yanında namaz kılıyordu. Ebû Cehil oradaydı. Yandaşları da vardı… O esnâda bir kişi geldi ve sürüklediği bir deve işkembesini oraya bırakıp geri gitti. Ebû Cehil bunu gördü. O işkembeye baktı. Ve yandaşlarına; “Şu … Devamını oku
Resûlullah Efendimize doksan bin altın hediye gelmişti. Hiç bekletmeden tamâmını taksîm etti Eshâbına… Az sonra biri daha geldi. Lâkin altın kalmamıştı. Ona “Her neye ihtiyâcın varsa git benim nâmıma satın al… Ben sonra öderim” buyurdular. Bir sahâbî; “Yâ Resûlallah! Gücünün yetmediği şeyle mükellef değilsin” diye arz etti… Bu söz, Efendimize hoş gelmedi. Başka bir … Devamını oku
Abbâs adında bir sahâbî anlatıyor: İslâmiyetin yeni teblîğ edildiği günlerdi… Bir ağacın yanından geçiyordum ki, o yönden bana seslenen “bir ses” duydum… Ve kulak verdim… “Yâ Abbâs!” diyordu. Etrâfıma baktım… Kimsecikler yoktu… Yoluma devam ettim… Aynı ses yine yankılandı: “Dur yâ Abbâs!” Durdum. Ses ağaçtan geliyordu… … Devamını oku
Seyyid Ebül Vefâ hazretlerini sevmeyen fitneciler zamânın sultânına; “Sultânım! En güvendiğiniz kimseler bile sizden ayrılıp o zâtın hizmetine giriyor” dediler. Sultânın kafası karıştı. Âlimleri çağırıp sordu: “Ebül Vefâ’yı ne yapalım?” Âlimler; “İmtihan edelim. En güç dînî meseleleri soralım. Cevaplayamazsa işini bitirelim” dediler. Sultân emretti: “Tamam, gidip bunu haber verin kendisine!” … Devamını oku
Konya’da dünyâya gelen Seyyid Ebül Vefâ hazretlerinin büyüklüğüne, zamânın Sultânı inanmıyordu. Onu imtihana kalkıştı. Baş vezîre emretti: “Bir kabın içine bir ‘yılan yavrusu’ koyup götür Ebül Vefâ’ya. Bakalım içindekini bilecek mi?” Baş vezîr geldi bu velîye. Ve kabı koydu önüne. Büyük zât gözlerini kapayıp; “Dünyânın her yerini taradım. Sâdece bir ‘yılan yavrusu’ yoktu yerinde. … Devamını oku
Seyyid Ebül Vefâ hazretlerinin bir hohbetinde cemaat fevkalâde etkilenmiş, mest olmuştu. Sultân, tebdîl-i kıyâfetle gelip bütün cemaati nûra gark olmuş hâlde görünce şaşırdı! Saraya geldi. Vezîrine “Bir kabın içine bir miktar hamur koyup Ebül Vefâ’ya götür ve ‘Sultânımızın selâmı var. Erkek ve kadınlardan bir meclis kurmanı istiyor’ de!” diye emretti. Vezîr denileni yaptı. … Devamını oku
Seyyid Ebül Vefâ hazretlerini çekemeyenler, hükümdâra gidip; “Sultânım! Bu kişiye tâbi olan binlerce insan var. Onlara, ‘sultânlık benim hakkım’ diyormuş” diyerek şikâyet ettiler. Sultân sinirlendi! Ve emretti bir adamına; “Onu huzûruma getir!” Ebül Vefâ hazretleri, o gelenle Bağdat’a doğru yola çıktı… Kendisine “on bin kişi” refâkat ediyordu. Deniz kıyısına geldiler. … Devamını oku
Seyyid Ebül Vefâ hazretlerinin kabr-i şerîfi İstanbul’un Vefâ semtindedir. Bu zât, Buhâra’ya gidip zâhirî ilimleri tahsil ederek geri döndüğünde hocası Şenbekî hazretleri çok iltifat etti kendisine. Ancak bu iltifâtı fazla buldu insanlar. Şenbekî hazretleri; onların da anlamaları için bir ziyâfet tertip edip, herkesi buna dâvet etti. Bir maksadı vardı. Ebül Vefâ hazretlerinin … Devamını oku
Konya’da dünyâya gelen Seyyid Ebül Vefâ hazretleri, Buhâra’da tahsîlini bitirip geri dönüyordu. Arkadaşları dedi ki; “Bize ziyâfet vermelisin.” “Niçin?” “Çünkü tahsîlini mükemmel yapıp bitirdin. Bunun şerefine bizi memnun etmen lâzım.” Cevap verdi ki: “Memnûniyetle ama biliyorsunuz ben fakîrim. Size ziyâfet verecek kadar param yok.” Arkadaşları diretti: “Biz anlamayız, ne yapıp … Devamını oku