Abdüllatif Uyan 
Hübeyret-ül Basrî hazretleri, Bağdat civârında yaşamış Allah dostudur. Bir gece aşk-ı ilâhîyle ağlıyordu ki, bir “ses” duydu… Gâipten geliyordu… Kulak verip dinledi. “Ey Hübeyre! Bütün günahların mağfiret edildi. Git, Huzeyfe-i Mer’aşî’ye hizmet et” deniyordu. Bu “mânevî işâreti” aldı. Aynı gün düştü yola… Ve gidip katıldı bu zâtın sohbetine. Bir sene … Devamını oku
Bağdat civârında yaşıyan Hubeyret-ül Basrî hazretleri, halkı gayrimüslim olan bir köye gelmişti bir gün. Kalabalık bir grup onu karşıladı. O an garip bir şey oldu… Bu zât başladı ağlamaya! İnsanlar sordular: “Niçin ağlıyorsun?” “Günahlarıma ağlıyorum.” “Allahü teâlâ affeder, bilmiyor musun?” “Evet biliyorum. Allahü teâlânın merhameti çoktur, affeder. Ama unutmayın ki; … Devamını oku
Hindistan’da yaşıyan Ferîdüddîn Genc-i Şeker hazretlerinin devrinde Delhi’li bir “genç”, Acuzan vilâyetinde evliyâ bir zâtın bulunduğunu işitti. Çok merak etti… Sorup araştırdı… “Onun ismi Ferîdüddîn Genc-i Şeker’dir, büyük bir velîdir” dediler. Kendi kendine; “O zâta gideyim. Yanında tövbe edip talebesi olayım” dedi. Bu niyetle çıktı yola… Ancak bir “kötü kadın” … Devamını oku
Hindistan’da yaşıyan Ferîdüddîn Genc-i Şeker hazretleri, bir gün sohbetinde; “Kardeşlerim! Bir Müslüman bir günah işlediğinde eğer ‘pişmânlık’ duyarsa, bu pişmânlığı onun için bulunmaz nîmettir” buyurdu. Sordular: “Neden efendim?” “Çünkü bu pişmânlığı, tövbe demektir. Allah korusun, eğer üzülmek olmaz ve günah işlemek tatlı gelirse, günahta ısrâr olur ki, çok tehlikelidir!” Sordular yine: “Nasıl … Devamını oku
Hindistan’da yaşayan Ferîdüddîn Genc-i Şeker hazretlerinin kabr-i şerîfi Mültan’dadır. Bu zât acıkınca, ağzına küçük “taşlar” alırdı. O taşlar, hikmet-i ilâhî, tatlı “şeker” olurlardı. Hem de çok lezzetli. Hocası da “Bizim Ferîd, şeker hazînesidir” buyururdu. ● ● ● Bu zâtın zamânında bir tüccar “şeker” yüklü bir kervanı Delhi’ye götürüyordu ki, bu zât onu görüp sordu: … Devamını oku
Hindistan’da yaşıyan Ferîdüddîn Genc-i Şeker hazretlerinin kabr-i şerîfi Mültan’dadır. Henüz doğmadan kerâmetleri görüldü. Şöyle ki; Annesi ona hâmileydi. Komşusunun erik ağacına uzandı bir gün. Bir tâne “erik” koparacaktı. Zîra canı çekmişti. O anda bir şey oldu. Şiddetli bir “ağrı” duydu karnında. Büyük bir “acı” hissetti! Koparmaktan vazgeçti. Ferîdüddîn büyüyüp … Devamını oku
Zebid şehrinde yetişen evliyânın büyüklerinden Merzuk Sârifî hazretlerinin oğullarından birinin, bir kimsede alacağı vardı. Bir zaman sonra o kimseden alacağını istedi. Lâkin o, borcunu inkâr ettiği gibi Merzuk Sârifî’ye gelerek “Oğlun, hiç alacağı olmadığı hâlde benden para istiyor” dedi. O da oğlunu çağırdı. Ve kendisine; “Oğlum! Sen borcu alacağı, malı parayı boş ver! Nasıl olsa öleceksin. … Devamını oku
Zebid şehrinde yetişen Evliyânın büyüklerinden Merzuk Sârifî hazretleri “ümmî” idi. Yâni okuyup yazması yoktu… Fakat Allahü teâlânın inâyetiyle çok ilim sâhibiydi… Sultân, bu zâtı severdi. Bir gün haber gönderdi… Ve ziyâfete dâvet etti. Maksadı, onun hâlini iyice anlamak, imtihan etmekti. “Bu zâtın kerâmet sâhibi olduğu söyleniyor, bakalım aslı var mı?” diyordu. … Devamını oku
Gaziantep’te yaşıyan velîlerden Memik Dede’nin ağası hac için Mekke’ye gitmişti. Ağanın hanımı “içli köfte” yapıp; “Âh oğlum Memik! Ağan olsaydı da şundan yeseydi” dedi. Memik Dede dedi ki: “İstersen götüreyim.” Kadıncağız, “herhâlde yanlış anladı, bir arkadaşına götürecek” diye düşündü ve bir tabak doldurup verdi. Derken ağa hacdan döndü. Ziyâretine geldiler. … Devamını oku
Gâziantep’te yaşıyan velîlerden Memik Dede, Göksüncük köyünde, bir ailenin yanında uzun süre “kâhyalık” yaptı. Burada çift sürerdi. Ekin eker ve biçerdi. Hayvan da güderdi. Dağdan odun kesip taşırdı. Yalan ve kötü söz söylemez, harama el uzatmazdı. Ağasından aldığı parayı hak etmek için hilesiz çalışırdı. ● ● ● İnsanlara … Devamını oku
Irak evliyâsından Mekârim en-Nehr rahmetullahi aleyh hazretlerinin bir sevdiği şöyle anlatıyor: Bir gün Mekârim hazretlerinin yanındaydım. Allahü teâlâya olan sevgi ve muhabbetten konuşuyordu. Bir aralık; “Kalbi, Allahü teâlânın aşkıyla yanan âşıkların ‘nûr’u gizlense, her yer karanlık olur” buyurdu. Vaktâki, o böyle dedi. O anda kandiller söndü. Zifirî karanlık oldu. Şaşırıp … Devamını oku
Irak evliyâsından Mekârim en-Nehr hazretleri, bir gün Cehennem azâbını anlatıyordu. Herkes korkup ağlamaya başladı! Lâkin orada Müslüman olmayan “yabancı” biri vardı. O, hiç umursamadı. Ve aslâ etkilenmedi. Kendi kendine; “Bu, bir korkutmadır. Yoksa gerçekten kimseyi yakacak bir ateş değildir” diye düşündü. Büyük velî bunu sezdi. Ve ona, mânâsı “Onlara, Rabbinin … Devamını oku
Doğu Anadolu evliyâsından Seyyid Mehmed Emîn Efendi’nin zamânında Seyyid Muhammed Berzencî, müftü olarak Doğu Bâyezid’e tâyin olunmuştu. Şehrin eşrâfı ona gidip; “Hoş geldiniz” dediler. Müftü efendi sordu: “Bu şehirde âlim ve âriflerden kimler var acabâ?” Onlar da Seyyid Mehmed Emîn’den bahsettiler. Ancak Onun büyüklüğünü bilmediği için, bir müddet “hoş geldine” gelmesini bekledi. … Devamını oku